İş saatlerini belirlesek nasıl olur?
Dizi çekiminde bunu yapabilir miyiz ki?
- Önce bir zamanı belirleyelim. - Neden?
O saatlerde
sadece işe odaklanırız.
İşten önce ve sonra da
romantik bir şeyler yapmak istiyorum.
Bence kesin sınırlar koymak harika olur.
Tatlı bir şeyin
benimle bir ilgisi var mı?
Seninle çok ilgisi var.
Şimdi iş sonrası zamanı, değil mi?
Tabii.
Elimi tuttuğunda
nedense rahat hissediyorum.
Ona sarılabilirmişim ve hiçbir şeye
pişman olmazmışım gibi geliyor.
Biriyle çıkmanın bütün olayı o güveni kırma sürecinden geçiyor.
Tanrım, bunu niye tekrar söylüyorsun?
Kırılan güveni yeniden kazanma süreci de var.
O da biriyle çıkmaya başlıyor.
Uzun süreli düşünüyorsun, değil mi?
Ama durum şu ki
şu an sadece tatlı şeyleri yapmak istiyorum.
Ama beklenmedik bir şey oldu.
Bence sabah işe gitmek iyi bir şey.
Yürümek bana iyi geliyor.
Ben de yürüyorum.
- Ofisine gidiyorum. - Tamam.
- Kahvaltı ettin mi? - Hayır.
Çeri domates getiriyorum.
Anladım. Ben de gelirken ekmekle süt alayım.
Nasıl ekmek seversin?
Somun ekmek.
O zaman yumurta da alayım.
- Ofiste görüşürüz. - Tamam.
Somun ekmeğini severim
Sütü de severim
Yumurtayı da severim
Enfes protein ve kalsiyum.
Ama yiyip durursam durmadan osururum.
Nasıl mı? Böyle.
O zaman hava filtresini açayım.
Neden oradasın?
Üzgünüm. Şaka yapacaktım.
Kötü bir fikirdi.
Hiçbir şey duymadım.
Bana yalan söyleme.
Yan dairedeki komşu bile duymuştur.
Bir şey değil. Büyütecek bir şey yok.
Ben de bir kere sen varken osurdum.
- Sorun değil. - Yaklaşma.
Büyütmeye gerek yok dedim.
Sadece bir ses.
Kokmuyor bile.
İnanamıyorum. Birdenbire çalışmaya mı başlıyor?
Yaklaşma dedim.
Başlamadan önce daha beş dakikamız var.
9.00'da geri geleceğim. Ve her şey güzel olacak.
Ne? Biraz erken gibi geliyor.
Ama bu sevgililerin eninde sonunda uzlaşması gereken bir konu.
Böyle başlamasının kötü olduğunu düşünmüyorum.
Benim hoşuma gitmiyor.
Sevdiğin birinin yanında osurmak iyi değil.
Saklayabileceğin bir şeyse saklaman daha iyi.
Benim de hoşuma gitmiyor.
Ama işte öylece açığa vuruldu.
Bu ciddi olunacak bir durum mu?
Ben ciddiyim. Bu durumdan gerçekten nefret ediyorum.
Peki yumurtaları buzdolabına koyarken neden osurdun?
Dur.
Sesinin öyle olduğundan emin misin?
Dürüst ol.
Böyle tatlı bir ses miydi?
Sesinin biraz pis gelmediğinden emin misin?
Nasıl bir sesti?
Ağzımla yapması
biraz zor.
Gerçekten o kadar ciddi bir şey mi?
Ağzıyla tarif edebileceği bir şey olmadığını söylüyor.
Bu her şeyi değiştirir.
Bu sadece sfinkterin titreşiminin ortaya çıkardığı bir ses.
Kulağa nasıl geldiğinin önemi yok.
Sesi öyleydi. Nereden bildin?
Ne? Ne yaptım?
Tanrım, öyle değil.
Bir daha yap.
Bilmiyorum. Ne fark eder ki?
Osuruk işte. Bahsettiğimiz şey bu.
Peki Bay Son ne dedi?
Dışarı çıkardığın gaz perisini konuşursak...
Bu sindirim sürecinde kaçınılmaz bir şey.
Dışarı atılması şart.
- Kes şunu. - Tutarsan
gaz bağırsaklarında birikir
- ve karnın şişmesine sebep olur. - Yeter.
Kan gazın bir kısmını tekrar emer
ve gaz nefes yoluyla salınır.
- Yani? - Umurumuzda olmamalı.
- İstemiyorum. - Osuruğunu tutmak mı?
Bu bariz bir yalan gibi gelmiyor mu?
Osurduğumuzu herkes biliyor
ama saklayıp sırrımız hâline getiriyoruz.
Bazen osururken yakalanırsın ve utanırsın.
Niye böyle yapıyoruz ki?
Bugün bir kaza oldu.
Kazaların önüne geçilmesi gerek!
Tamam. İyi. Sinirlenme.
Hani derler ya, "Osuranlar
suçu yanlarındakilere atar..."
Ne dedin sen?
Bir şey demedim.
O sadece bir erkek.
Probleme rasyonel olarak yaklaşıyor.
Ama şöyle diyecek hâli yok,
"Jin-joo, osuruğun bile kulağa hoş geliyor."
Duygusal bir yaklaşım beklediğim yok.
Kokarsa çok sinir bozucu olabilir.
Sen niye yine düşüncelere daldın?
Aslında iyi.
Birini seviyorsan o kişinin yaptığı her şey hoşuna gider.
Ama yine de seni rahatsız eden şeyler olur.
Seni rahatsız eden şeylere dikkat etmelisin.
Öyle zamanlar olur ki
kavga edersiniz ve üstünden
zaman geçtikten sonra ne olduğunu bile hatırlamazsınız.
Çoğu zaman rahatsız edici şeylerle ilgili
yeterince tedbirli olmamışsındır.
İyi. O zaman rasyonel olalım.
İnsanlar günde yaklaşık sekiz kere osurur.
Dört keresinde saklayıp dört keresinde açık etmelisin, tamam mı?
Kulağa makul gelebilir ama...
Osurmak bir kaleciye benzer.
Yedi şutu kurtarsan bile birini kurtaramayınca kaybedebilirsin.
Yani bunun sonucu var mı?
Evet. Akşam yemeğinden sonra yürüyüşe çıktığımızda
- hafızasını sildim. - Ne?
Hafızamızı silip baştan başlayalım.
Bunu yapmak zorunda mıyız? Çoktan duydum ve kokladım.
Tanrım, öyle deme.
Böyle olmayalım. Osurduğumuz zaman
birbirimize sarılıp sıcak bir şekilde salsak olmaz mı?
Saçmalama.
Sana sevgimden sarıldığımda osurduğumu düşünmeni istemiyorum.
Sanırım bu iyi olmaz.
Tamam.
Hafızamızı silip baştan başlayalım.
Bu...
Tanrım.
- Ne? Gitti. - Ne?
- Osuruğun. - Daha gitmemiş.
Acıyor.
- Şakağın mı? - Hafızamı silmek
gerçekten işe yarar mı?
Kavga edip hasta olduğumuz gün
Sen tuvalete gidip O sesi çıkardın
- Şarkı mı yazıyorsun? - Evet. Sıkıldım.
- Adı "Hâlâ Kokuyor" mu? - Bana çok ilham veren
bir kısa film izledim. O filmin adı.
Nesi sana bu kadar ilham verdi?
Kadının kocası iş hayatında başarısız oluyor.
Sonra taşınmalarından bir gün önce karısıyla kavga ediyor.
Tuvalette büyük tuvaletini yapıyor
ve koklarken karısıyla barışıyor.
Bu ne? İkinci sınıf komedi mi?
Hayır. Güzel bir aşk hikâyesi.
Bu da ne... Sözler ne böyle?
"Kavga edip hasta olduğumuz gün
tuvalete gidip bom bom diye ses çıkardın."
- Bu ne? - Niye? Nesi var?
Çok tatlı.
Bana eski erkek arkadaşımı hatırlatıyor.
Bir osuruk yüzünden büyük kavga etmiştik.
- O eski erkek arkadaş... - Evet.
O.
Anladım.
Sanırım gerçekten nefret ediyordu.
Çok nefret ediyordu.
Artık önemli değil.
Bu şarkıyla ona bir mesaj göndermek istiyorum.
Kokunun eninde sonunda kaybolacağı mesajı.
Bitince bana çalarsın.
Yavaş ol. Hasta olursun.
İşten vaktinde çıkıyorum. Merak etme.
Ve orada çok yemiyorum.
Yemek için bir şeyler getirme. Atarım.
Dışarıda yeme. Tek yapman gereken pilav pişirmek.
Ben Yönetmen Son ile çıkıyorum. Ciddi bir ilişki.
Ne?
Ne demek istiyorsun?
Ben işteyken yönetmenim. İşten sonra da erkek arkadaşım.
Bu kadar büyük bir şeyden nasıl böyle normal gibi bahsedersin?
O kadar büyük değil.
Onun için zor bir karar olmuş olmalı.
Niye seninle çıkmak istesin ki?
Bence görünüşüm için benimle çıkıyor.
- Bu mümkün mü ki? - Elbette.
Onu eve getir.
Ona üzüldüm. Ona yemek yapayım.
- Üzüldün mü? - Evet.
Ben osurmam.
Peki neden? Bütün hayatın boyunca mı?
Nedenini bilmiyorum.
Sadece öyle doğal hissettiriyor.
Ama neden doğal hissettirdiğini
hatırlamıyorum.
Bir kere bile osurmadın mı?
Ses çıkarmam.
Yani babam hayatı boyunca senin osuruğunu
hiç duymadı.
Bu doğru.
Ama babam osuruyor.
Biliyorum. Biz eski nesiliz.
Osurmayı dene.
- Ne? - Babamın yanında osurmayı dene.
Neden?
Endişeli görünüyorsun.
Hislerimi saklayamıyorum, değil mi?
Hayır. Ama endişenin sebebi küçük şeyler de olsa büyük şeyler de olsa
aynı görünüyorsun.
O ne demek?
Mesela ne yiyeceğine karar vermeye çalışırken de
milyarlarca wonluk bir bütçe üzerinde çalışırken de
aynı görünüyorsun.
- Gerçekten öyle miyim? - Evet.
Sen bütün endişeleri eşit derecede seven
bir hayırsever gibisin.
Ayrımcılıktan nefret ettiğim doğru.
Ama kulağa biraz garip geliyor.
Peki endişen ne? Astın olarak en azından bir kere
bir çözüm bulmana yardım etmek isterim.
Oyuncu kadrosu ile ilgili.
Cheon I-seul bizi çok bekletti.
Bizimle çalışacaksa da çalışmayacaksa da
hemen cevap vermesini istiyorum.
Sonraki aşamaya geçemiyoruz.
Haklısın. Bize hızlıca bir cevap vermeli.
Acaba niye böyle önemli bir şey net bir şekilde olmuyor?
Çok yazık.
Ne yapıyorsun?
Senin için sorunu çözmek istiyorum ama yapabileceğim bir şey yok.
O yüzden bir büyü yapıyorum.
Bizi ara. Hemen ara.
- Arayıp yapacağını söyle. - Ne?
Cheon I-seul'ün ajansından. Pardon.
Merhaba efendim.
Evet.
Evet. Tamam o zaman.
Sizi yakında ararım.
Hoşça kalın.
Evet. Tamam. Peki.
Teşekkürler. Hoşça kalın.
Bu çok heyecan verici
Bayan Lee, Cheon I-seul'ün ajansından aradılar.
Tanrım, sonunda. Ne dediler?
Yönetmen ve yazarla görüşmek istiyor.
Bu neredeyse hallettik demek, değil mi?
Görüşüp onu ikna etmeliyiz.
Yönetmeni ara ve en kısa zamanda bir toplantı ayarla.
Tamam. Peki So-min'i ne yapacağız?
Onun ajansının başkanı bizi önce aradı.
Yönetmene sor,
onu sevdiyse bir toplantı ayarla.
Tamam.
Ara beni. Beni hemen ara.
HA-YUN
Tamam. Bu iyi.
Senin için uygun zamana ayarla ve bana haber ver.
Tamam.
Sanırım Cheon I-seul'ü oynatıyoruz.
Anladım.
Ama niye sanki onu kapamamışız gibi görünüyorsun?
- Gerginim. - Ne konuda?
Sence tek bir dizi çekerken kaç tane zorluk yaşıyoruz?
- Büyük mü küçük mü? - Hepsi birlikte.
-3.600 tane. - Aynen öyle.
Ama işler bu sefer pürüzsüzce gidiyor gibi görünüyor.
İşler pürüzsüz olunca niye gergin hissederiz?
Dizi biriyle çıkmaya benzer.
Kriz olmadığında eğlenceli değildir.
Eğlenceli olmayınca erkenden iptal edilir.
İşte ben de gerginim. Hepsinin bir anda olmasından korkuyorum.
Sorun değil. Dayan.
Bir yönetmenin işi nedir? Dayanmaktır.
Diren ve hayatta kal. Her zaman yaptığın gibi dayan.
Konu dizi de olsa, flört de.
Bana bak. Ben çok iyi dayanıyorum.
Dün ona yine mi ulaşamadın?
Ulaşamadım.
22.00'den sonra telefonu açmadı ama uyuduğunu söylüyor.
Öyle diyorsa öyledir.
Bana öyle bakma. Ben iyiyim.
Ona 16 saat boyunca ulaşamadım. Ne olmuş?
Kriz olmadığında eğlenceli değil.
Dayanıyorum. Tek yapabildiğim bu.
Niye bu kadar çok kilo verdin.
Ben iyiyim. Mutluyum.
Beom-su, sen de mutlu olmalısın.
Niye o kadar bezgin görünüyorsun?
Çekime hazırlanmakla meşgul olduğu için mi burada değil?
Sanırım senin yüzünden.
Seni görmek istemiyordu.
Dayanması gerek.
Dayanırsa her şey iyi olacak.
Tamam.
Lütfen bize So-min'i anlatın.
Bir kadın, bir insan ve bir oyuncu olarak.
Dürüst bir kız.
Öyle samimi konuşmanız sorun değil mi?
Kendi kendime konuşuyorum.
Peki.
Sıradaki soru.
Hepsi bu mu?
"Dürüst bir kız." mı sadece?
Evet.
So-min ile ilk ne zaman çalışmaya başladınız?
Baharda mıydı?
Bahar mı?
Bu pisliğin nesi var?
Ya küfür ediyor ya ters konuşuyor.
Bilerek mi yapıyor?
- Çin tarçını çayı içiyor. - "Çin tarçını" mı?
- Ne olmuş? - Nedenini bilmiyor musun?
Şu an çalışıyorum.
Bu alkol değil.
Çin tarçını çayı.
Niye Çin tarçını çayı
içtiğimi biliyor musun?
Bildiğimi sanmıyorum. Ama belki de...
Gözlerine iyi mi geliyor?
Hoş kokulu.
Hoş kokulu olduğu için.
Yani?
Çin tarçını çayı acı değil mi?
Hoş kokulu mu? Bir bakayım.
Ben sadece gözlerine bakarak insanların ne mal olduğunu anlarım.
Bir bakayım.
O başarılı bir reklam yönetmeni.
Niye ofisi bu kadar salaş?
Bilmiyorum. Eminim çok para kazanıyordur.
Mütevazı birine benzemiyor gerçi. Neyse.
Eminim kumarda para kaybediyordur. Öyle görünüyor.
- Kaç yaşında. -34.
- Omuzları geniş gibi duruyor. - Öyle.
- Peki ya boyu? - Uzun.
Ne tip bir adam olduğunu anladım.
- Senin tipin mi? - Evet.
Çok tatlı.
Hoş kokulu diyorsa hoş kokuludur.
Para kaybetmediği sürece kumarı sorun etmem.
Senin gibi kadınlar yüzünden
kötü erkekler kötü olmayı bırakmıyor.
Tamam. Hadi işe gidelim.
Kuaför salonuna geliyor.
Arabadan iniyor.
- Merhaba. - Merhaba.
Merhaba diyor.
Saçını yaptırıyor.
Ne?
O konuyu düşündüm.
Sence bu belgesel çok sıkıcı olmayacak mı?
Neden? Endişeli misin?
Her şeyin sonu belli.
Ne düşündüğüm, nasıl çalıştığım.
Tek gittiğim yer bir kuaför salonu.
Güzellik şovu bile değil.
Her zaman eğlenceli olmak zorunda değil.
Ne dediğini biliyorum
ama ben reklam oyuncusuyum.
İnkâr etmeye çalışmıyorum.
Yani? Ne yapmak istiyorsun?
Hazır biz böyle birlikteyken
Min-jun'dan bahsetmeliyim.
Biz içli dışlıyken videomuzu çekebilirsin.
- Ne? - Sen ne düşünüyorsun?
- Ne yapmaya çalışıyorsun? - Açık değil mi?
Aşk hikâyemin bir kısmını ekleyebiliriz.
İnsanların sadece aşk olunca hoşuna gider.
Gerçekten yapabilir miyiz?
Hayır, yapamayız. Ama kim bilir?
Belgesel çıkmadan önce onunla evlenebilirim.
Bunu yapabilirim.
Tanrım.
Sanırım Min-jun'dan çok hoşlanıyorsun.
Hoşlanmasam onunla çıkmazdım.
O zaman sana Min-jun ile ilgili ilk resmî sorumu sorayım.
Bu heyecan verici. Hadi sor.
Birlikteyken osuruyor musunuz?
Ne? İlk sorun bu mu?
Şey...
Bu zor bir soru.
Ama soracak ne var ki?
Ne?
Çünkü ben osurmuyorum.
- Osurmuyor musun? - Hayır.
Bunu beklemiyordum.
Ciddiyim.
Pardon. Tuvalete gittim
ama vücudumun içinde olanları kontrol edemiyorum.
Arabanın içindeyken daha dikkatli olmalıyız.
Tamam. Üzgünüm.
Osurmanı mı üstleniyor?
İşinin parçası mı yoksa aşkından mı yapıyor?
Aşk.
Kuvvetli bir aşkmış.
Onunla birlikte olduğum sürece osurmadan yaşayabilirim.
Şanslısın.
Peki böyle süslenip
nereye gidiyorsun?
Başkanla kavga edeceğim.
Başkanla kavga etmek için kuaföre mi gidiyorsun?
Nasıl harika biri olduğumu
kendi gözleriyle görmesini istiyorum.
Sen harikasın. Bunu biliyorum.
Tabii ki biliyorum.
O zaman? Daha sadece 32 yaşındayım.
Niye anneyi oynamamı istiyorsun?
Elimde değil.
Her önüme çıkandan anne rolünde oynamasını istiyor değilim.
Bebekli bir anne değil.
Ergen bir çocuğu olan bir anne.
Dizi okulda şiddetle ilgili.
Yazardan hikâyeyi
ana okulunda şiddet olarak değiştirmesini mi isteyeyim?
Niye bir ergenin annesi olayım?
Ergen mi olmak istiyorsun?
Neden olmasın?
Yaşıma göre genç gösteriyorum.
Seon-mi.
Sen iyi bir oyuncusun.
Gerçekten öylesin ama genç görünmüyorsun.
Tamam. İyi. Onlara hayır derim.
Başkan olarak bunu nasıl dersin?
Bunu bir başkana nasıl dersin?
Merhaba Seon-mi.
Selam. Devam et.
Sana bir kaç gün beklemeni söyledim.
Yardımcı rolü hemen kabul edemem.
Benim hakkımda ne düşünürler?
Bu rolde oynamak isteyen bir sürü acemi oyuncu var.
Bu rolü kaybedersen sen benim hakkımda ne düşünürsün?
Niye rolü kaybedeyim? Acemi bir oyuncudan daha mı kötüyüm?
Öyle demek istemedim. Ya başka biriyle sözleşme imzalarlarsa?
- O zaman ben başrolde oynamalıyım. - Onu Cheon I-seul oynuyor.
O oynamak istese de rolü bana vermelisin.
Yönetmen ben miyim? Benim dizimi mi çektiğimizi sanıyorsun?
Başkan değil misin?
So-min, sen iyi bir oyuncusun.
Ama sana bir dizi satın alamam.
Kes şunu. Sen oynamıyorsun, tamam mı?
Başkan olarak bunu nasıl dersin?
Bunu bir başkana nasıl dersin?
Bir ajansta çalışmamaya
karar verdiğim için memnunum.
Bence o
zavallılardan biri.
Bağırıp kavga etmek daha iyi.
Bazı oyuncular
önümde kibar ve uysal rolü yapıyor
ama sonra aniden başka ajansa gidiyorlar.
Bir mesajla veda ediyorlar.
Öyle insanlar var mı?
20 yıldır bu sektördeyim.
Bu bir şey değil.
Duman çıkmasa da içten içe yanıyorum.
Ama bir şey değil. Şey gibi...
Lanet olsun.
Yalnızım.
Ağlıyor musun?
Çekim yakında başlayacak. Bunu yapmamalısın.
Beni dışarı çağıran sensin.
Seni ne zaman arasam geliyorsun.
Neyse,
Hwan-dong iyi gidiyor, değil mi?
Sorun mükemmel olmaya çalışması.
Bir gün eriyebilir. Ona tavsiye vermelisin.
Şimdiki gençler tavsiye sevmiyor.
Bizim neslimize saygı duymuyorlar.
Ama benim yardımcı yazarlarım bana saygı duyuyor.
O acıklı bir espri.
Ben yalnızım.
İnsan gerçekten yalnız kalıyor.
Senin iki köpeğin var.
Doğru. Gidip köpeklerimi beslemeliyim. Ben gideyim.
- Ne kadar? -42.000 won.
- Kola dâhil mi? - Evet.
Üç şişe soju içtik, iki değil. Bir şişeyi götürdünüz.
Doğru. 58.000 won.
Doğru. Dikkatli olun. Hoşça kalın.
Lanet pislik.
Bayan Jung.
Bay So.
Burada yalnız mısın?
Evet. Arkadaşım şimdi gitti.
Ben de yalnız geldim. Sana katılabilir miyim?
Tabii.
Bu arada neden yalnızsın?
Benimle takılacak bir arkadaşım yok.
İnsanlar kendi başına oynamada iyi olmalıdır.
İyi olduğumdan değil. Zaten yalnızım.
Teşekkürler.
Bu arada sen bir cyborg musun?
Tabii ki değilim. Niye sordun?
Hiç yaşlanmıyor gibisin.
Hiç değişmedin.
Tanrım, kes şunu.
Yüzümde kırışıklıklar var.
Yüzünde kırışıklık da olsa bir tavşan yine de bir tavşandır.
- "Tavşan" mı? - Tavşana benziyorsun.
- Neler oluyor? - Bay Sung.
Demek şimdi giden sendin.
Tuvalete gittim.
Tanrım, yıllar oldu.
- Niye bu kadar yaşlandın? - Nasıl?
Genel olarak. Artık başkan sen olmalısın.
Bu arada sen de yaşlandıkça
daha yakışıklı oluyorsun.
Antonio Banderas'a benziyorsun.
Zorro Efsanesi'ndeki.
"Zorro her yerde."
Bayan Tavşan da hemen önümde.
Delirmiş mi?
Deli misin?
Hey Zorro.
Gel beni yakala.
Güzel kötü karakterim Montero Tavşan.
Hop, hop, hop.
Saklanmalıyım.
Hop mu? Zıplamamalısın.
Zıplamak için fazla güzelsin.
Daha önce kimse onun gibi zıplamadı!
O bir Kanada geyiği mi yoksa tavşan mı?
Kanada geyiği değilim.
Geyik mi yoksa tavşan mı?
Ben Karaoke isteyen bir tavşanım.
Ne düşünüyorsun? Eğlenceli mi?
Sonuna kadar elimden geleni deneyeceğim.
Sanırım eğlenceli değil.
Eğlenceli olmadığını söyleyemem.
Bir şey eksik gibi geliyor.
Ama ne olduğunu bilmiyorum.
Fazla iyi olmaya çalışıyorsun, eksik bir şey yok.
Belki de o yüzden bir şey eksik gibi geliyordur.
Mümkün değil.
Mükemmel olsaydı böyle hissetmezdim.
Senin yaptıklarını gördüğümde bazen ben de öyle hissediyordum.
Her şey güzel olacak çünkü sen iyisin.
Ben gerçekten...
...iyi bir iş çıkarıyor muyum?
Niye bana inanmıyorsun?
Eskiden bana inanırdın.
Eun-jeong nerede?
Kurgu yapıyor.
Ya Jin-joo?
Bira alıp odasına çekildi.
Ne? Görüntülü arama falan mı yapıyor?
Tanrım, cidden mi?
Anladım. Tamam o zaman.
Ben de yapayım.
- In-guk, yattın mı? - Hadi yatalım.
Tamam.
Heyecanlı falan değil misin?
Bir oyuncuyla ilk kez buluşuyorsun.
O kadar heyecanlı değilim.
Sanırım o benden daha güzel, değil mi?
Sanırım elindeki bitmiş.
Boş. Niye yutmuyorsun?
Tanrım, ferahladım.
Cheon I-seul rolü aldığında yoğun olacağız.
Benden daha güzel olabilir, değil mi?
Seni öldüreceğim.
- İyi uyudun mu? - Evet. Sen?
- Merhaba. - Merhaba.
- Bu taraftan buyurun.
- Geldiler mi? - Evet.
- Merhaba. - Merhaba.
O yönetmen, o da senarist.
- Merhaba. - Merhaba.
Bildiğiniz gibi bu da Cheon I-seul.
- Merhaba. - Memnun oldum. Lütfen oturun.
Geç kalmadık, değil mi?
Hayır. Biz erken geldik.
Bir sitcom'a benzediği için hoşuma gitti.
Yani iyi anlamda.
Amacımız da buydu.
Orası doğru.
Karakterler eğlenceli,
replikler de ilginç.
Ama biraz endişeliyim.
Ana karakter benim ama bir geçmişi yok gibi duruyor.
Gelişmemiş gibi görünebilir.
Çünkü ana karakterin net bir amacı var.
Bir senarist olarak dışsal bir amacı var
ve bununla başarmaya çalıştığı bir de içsel bir amacı var.
O hikâyeye yön veren
ve diğer karakterlerin acılarını gösteren kişi.
Gelişimi bu yolla gösterirse
insanların gönüllerine ileride daha basit bir şekilde dokunacağına inanıyorum.
- Doğru. Bay Son. - Evet?
Ben soldan daha iyi görünüyorum.
Ne? O nereden çıktı?
Aniden aklıma geldi.
Çok ani oldu, evet.
Soldan daha iyi görünüyorsunuz.
Merhaba.
Gelmişsiniz.
Bu taraftan.
- Görüntü yönetmenimiz. - Peki.
- O da ışık yönetmeni. - Merhaba.
- Hava sıcak, değil mi? - Evet, öyle.
Geldiğiniz için teşekkürler.
O zaman toplantı odasına gidelim.
Selam vermeye geldiler.
Toplantı odasına gidelim. Lobiye yani.
- Tamam, iyi. - Gidelim mi?
Referansımız bu.
Önceden konuştuğumuz şey.
Bu. İşte bu.
Kamera aşağıdan gidip
onu takip etmeli.
- Böyle bir şey. - Anladım.
Yine başladın.
Bu sahneyi çekmek için ekipmanı özel olarak ürettiler.
Biz de üretebiliriz.
Bu filmin bütçesi 200 milyar wondu.
Niye Hollywood filminden bir şey istiyorsun ki?
Romantik komedi çekerken niye bir aksiyon filmine gönderme yapıyorsun?
Bu dizinin bütçesi ne? Ne kadar?
Ne?
Bu filmden biraz daha düşük.
Biraz mı?
200 milyar wondan biraz mı az?
Ondan biraz daha az.
Bunu yapabilmemizin imkânı yok.
Neden? Biz nasıl insanlarız?
Nasıl insanlar mıyız?
Yemek teslimatı yapan insanlarız.
Doğru.
Lanet olsun. Acıktım.
Cidden.
Park Seo-joon, Jang Ki-yong, Nam Joo-hyuk, Park Bo-gum,
Jung Hae-in ve Yang Se-jong.
Bu aktörleri oynatabilir miyiz?
Hayır. Oynatamayız.
Onlar dolu
ve bizim dizimizin ana karakterleri kadın.
O zaman niye isimlerini sayıyorsun?
Sadece söylüyorum.
Niye sadece söylüyorsun?
Jung Woo-sung, Gang Dong-won, Ha Jung-woo ve Lee Byung-hun.
- Onları oynatabilir miyiz? - Hayır.
O zaman niye onların isimlerini söylüyorsun?
Bir projeye başlamadan önce böyle isimleri söylersek
iyi enerji getirir.
Sen neden bahsediyorsun?
- Gong Yoo mu? - Tanrım.
- Pekâlâ, Gong Myung. - Ona bayılıyorum.
- Onu seviyorum. - Başım ağrıyor.
Dur. Bu Ju-hyeon'un evinin konsepti.
Referansımız bu.
Siz bize fikrinizi söyleyince ona göre revizyon yapacağız.
Revizyona ihtiyacımız yok.
Bence baştan başlamamız gerek.
Bu sadece bir referans.
Bütün fikirden vazgeçmeliyiz.
Ju-yeon dönek bir karakter.
Sence bu ona yakışır mı?
Ju-yeon gibi özgün bir kızın
böyle bir kanepe ve mobilyası olur mu?
Bu herhangi bir iç tasarım dergisinde görebileceğiniz şey.
Sadece bir referans.
Sadece bir referans olduğunu söylemekten vazgeç.
Yani sadece ona gönderme yapacağız.
Kelimeyi bilmediğimi söylemiyorum.
Bu ne?
Psikiyatrik tedavilerle ilgili.
Psikiyatrik tedavi verileri.
- Özetini geçmelisin. - Geçtim.
Anladım.
Bunu bitirince doktor olurum.
Bence hasta olman daha olası.
Teşekkürler. Bunun için çok uğraştın.
Çok mutluyum.
Önce bunları kenara koyacağız.
Çekelim.
Bay Son, iyi izleyin. Bu Dong-u ile Gyeong-jae'nin kavga ettiği bir sahne.
Size bunun videosunu gösterecektik
ama önce sizin onayınızı almak istedik. Bakalım nasıl olacak.
İşte başlıyoruz.
Ben Gyeong-jae'yim, o da Dong-u.
Tamam. Dur.
Oyunculuk yaparak yapmalısın.
- Senaryoyu oku. - Tamam.
Tamam. Tekrar yap.
- Seni pislik. - Aynen öyle.
Geliyor ve Gyeong-jae ona takla attırıyor.
Gyeong-jae, Dong-u'yu yere yatırıyor
ve kolunu kapıyor...
- Hey, kolunu biraz oynat. - Tamam.
Ben çekeceğim.
Tamam, kolunu kapıyorum.
Kolunu kapıyorum ama Dong-u kurtulmayı başarıyor.
Gyeong-jae onu tekrar yakalayıp
üçgen...
Lanet olsun. Başını biraz indir.
Tamam. Üçgen boğma!
Gyeong-jae onu böyle yere indiriyor.
Burada asıl olay üçgen boğma.
- Efendim. - Evet?
- Yönetmen Bey. - Evet?
Gyeong-jae ve Dong-u burada dizi yönetmenleri.
Niye aniden jiujitsu yapsınlar ki?
Bugünlerde çok insan jiujitsu yapıyor.
Senin neyin var?
Niye üçgen boğmayı yapsınlar?
Ben biraz zorlama olacağını düşünmüştüm.
- Düşündük, değil mi? - Elbette.
O yüzden başka bir şey hazırladık.
- Getir. - Tamam.
İzleyin.
Hazır.
Kafa.
Kafa ve doğrudan mideye.
Kendo öğrenselerdi böyle olurdu.
Burada asıl olay hızlı hamleler.
Hızlı hamleler...
İyi ki okçuluk ya da atıcılık değil.
Tekrar izleyin. Hey, buraya gel.
Tekrar yapalım. Pekâlâ.
- İyi misin? - Senaryoyu okumadın mı?
Tanrım, neler oluyor?
Rüya falan mı görüyorum?
Bay Son.
Başın ağrırken bunu söylediğim için üzgünüm.
Ama müzik yönetmenine karar vermen gerekiyor.
Tamam.
Kim Tae-seong'un programının boş olacağını sanmam.
O zaman bana yönetmenlerin listesini getirebilir misin?
Elbette.
Jeon Jo Mun-su hakkında ne düşünüyorsun?
Son işleri iyi yorumlar alıyor.
Plan D'den Jeon Jo Mun-su'yu mu diyorsun?
Evet.
Tamam. Düşünürüm.
Elbette.
Sonunda çıktı.
Sonunda yedinci bölümün revize olan senaryosu elimizde.
Kurgu daha da fazla vakit alıyor gibi geliyor.
Haruki harika.
Ne? Haruki mi?
- Haruki nereden çıktı? - Normal bir yaşam.
Sabahları klasik müzik, öğleden sonra
koşu yaparken de rock müzik dinliyor
ve her gün işinin belli bir miktarını tamamlıyor.
İşten sonra mutlu bir şekilde
caz dinleyip bira içiyor.
Uyumadan önce ertesi sabah için
klasik müziğini seçiyor.
Kendi alanının efendisi olmak istiyorsan
sıkı bir öz disipline sahip olmalısın.
Epeydir konuşuyorsun ama ne demek istediğini anlamadım.
Ben müziği severim, egzersiz yapacak iradem var
ve biranın yarattığı mutluluğu biliyorum.
O yüzden Haruki'ninki gibi normal bir hayatı denedim.
- Tebrikler. - Ama iki gün içinde vazgeçtim.
Çok fazla bira içtim.
Kendimi biranın mutluluğuna kaptırdım
ve dur durak bilmeden içtim.
Normal bir hayat yaşamak çok zor.
Ben de bir karar verdim.
Durum buysa usta olmama gerek yok.
- Dümdüz iyi olacağım. - Buna karar vermen mi gerekiyor?
Dümdüz iyi olmak için bunu yaptım.
En iyi olmasını bekleme.
Çok heyecanlıyım.
Bu dümdüz iyi olan bir senaryo.
Ben keyif alacağım.
Bak ne diyeceğim.
Senaryo iyi olduğunda dizi nasıl çekilirse çekilsin eğlenceli olur.
Her hâlükârda eğlenceli olacak.
Başımın ağrısı gitti.
Pekâlâ. Hadi yemeğe gidelim.
Nereye gidelim? Leziz bir şeyler yiyelim.
Saat 18.00. Ben işten çıkıyorum. Şimdi gidebilir miyiz?
Tabii.
- Teşekkürler. - İyi işti.
Görüşürüz.
Tanrım, şimdiden sıcak.
- Size nasıl yardım edebilirim? - Klimayı aç.
Klima açıldı.
Teşekkürler.
Bayan Lim ve Bay Son çok iyi.
Gerçekten öyleler.
İkisi de biraz beceriksiz duruyor
ama onlara yakından bakınca hem iş hem de aşk hayatlarının
çok stabil olduğunu görebiliyorsun.
Biliyorum. Birlikte çalışmak rahatsızlık verici olabilirdi.
Ama işlerini bitirdiklerinde
hisleri hakkında dürüst kararlar verip
kararları için sorumluluk alıyorlar.
Tereddüt dahi etmiyorlar.
Bu yüzden de hiçbir şey saklamıyorlar.
Sanırım birbirlerine böyle saygı duyuyorlar.
Bu müthiş.
Daha da müthiş olan ne var biliyor musun?
Bu kadar müthiş olduklarının
aslında farkında değiller.
Bu yüzden küçümseyici değiller.
Bir bakıma kalpleri temiz.
Ama temiz şeyler
kolay kirlenmez mi?
Evet.
- Niye tekrar düşünmüyorsun? - Efendim?
Tekrar düşünmeni
- istiyormuş. - Anladım.
Şu an birlikte çalışıyor olsak da
ilişkimizin işimizi etkilemediğinden emin olacağım.
Nasıl görünüyoruz?
Bir saldırgan ve kurbanı gibi.
- Saldırgan ben miyim? - Elbette.
- Teşekkürler. - Saldırgan ben olurum.
Ben aşk saldırganı olmaya çalışırım...
Yapma.
Beni böyle ağırladığınız için
çok teşekkürler.
Eminim Jin-joo küçükken
çok sorun çıkarmıştır.
Ama onu çok azarladığınızı sanmam.
Annesi azarladı. Onu çok dövdü.
Yani dayak yedi ama dersini almadı.
Dokuz yaşındayken annesi onu azarladıktan sonra
eşyalarını topladı.
Ben de sordum, "Evden mi kaçıyorsun?"
Evet dedi. Artık katlanamıyordu.
Ben de ona dedim ki "Dışarısı soğuk. Kendine çekidüzen verip
dayak yemekten kurtulsan, evde kalsan olmaz mı?"
O da "Bunu yapabilir miyim, bilmiyorum, baba." dedi.
Bu çok basit.
Peki evden kaçtı mı?
Evet. İki saat sonra geri dönüp
tekrar dayak yedi.
Yüzünün hâlini hayal edebiliyorum. Komikmiş.
Eminim umursamazlık ve yaramazlık yapmıştır.
- Anne. - Evet?
- Şunu sen mi yaptın? - Neyi?
- Şunu mu? - Evet.
Ben yaptım. Çok uğraştım.
O kadar uğraşmana gerek yok.
Yani onun yanında osurdum.
Ama umurunda değil gibiydi.
Abartacak bir şey olmadığını biliyorum
ama biraz hayal kırıklığına uğradım.
Sonra sinirimden daha da fazla osurdum.
Niye o kadar uğraştın?
O kadar sık osurunca
bana iyi mi, kötü mü hissediyorum diye sorması gerekiyordu.
Sence de öyle yapması gerekmez miydi?
Bu konuyu çok ciddiye alıyorsun.
Doğru. Çok ciddiydi.
- Yani baban. - Ne?
Birkaç gün osurduktan sonra...
- Gelmişsin. - Selam.
İçkiye dayanıklı değildir ama eve sarhoş geldi.
Bak.
Bu ne?
CHECK-UP
Randevu aldım.
Bir söz verdik.
Çocuklarımız evlendiğinde şehirden uzaklaşıp
doğanın içinde yaşayacağız.
Ama birimiz olmazsa
doğanın içinde yaşayamayız.
Orada yapayalnız olurum.
Sensiz hiçbir şeyin anlamı yok.
Babanın arkadaşı bir süre önce karısını
kanserden dolayı kaybetmişti.
Osurup duruyordu ve berbat kokuyordu.
Ama kanseri bilmediği için onu eleştirip durmuş.
Lanet olsun. Tek yaptığım birkaç kez osurmaktı.
Ama işin sonu ölüm muhabbetine geldi.
Bizim yaşımızdaki insanlar böyledir.
Bak. Osurmaya devam et. Onunla uzun süre görüşmeye devam etmek istiyorsun.
Tamam. Şarkıyı söyleyeyim.
Kavga edip hasta olduğumuz gün
Sen tuvalete gidip O sesi çıkardın
Bom
Seninle ilgili her şeye bayılırdım
Ama o günden nefret ettim
Bom
Hâlâ kokuyor
Senin suçun değil
Tanrım, çok yedim.
Biraz daha yürüyebilir miyiz?
Tabii.
Ne yapıyorsun?
Ne?
Bu kadarı yeter.
Neyle ilgili olduğunu biliyorum.
Gerçekten biliyorum. Bence bu kadarı yeter.
Hava çok güzel.
Güzel.
Art arda yapmayalım.
Bu çok fazla.
Saldırıya uğruyor gibi hissediyorum.
- Tamam. - Teşekkür ederim.
Ben de.
Artık güvendeyim.
Hayatını bağışladım.
Çok teşekkür ederim. Hayatımı kurtardın.
Hâlâ kokuyor
Senin suçun değil
Sadece koku Eninde sonunda gidecek
Hislerini incittiğim için üzgünüm
Hâlâ kokuyor
Bu gayet doğal
Tanrım, geç kalmadım.
- Merhaba. - Merhaba.
Merhaba.
Selam.
Merhaba.
Merhaba Bayan Lim. Herkes burada.
Ama Bay Son gelmedi.
Ben kahve getireyim. Ne içersiniz?
Kahve lütfen.
Tamam. Bu taraftan buyurun.
Uzun zaman oldu.
Selam.
Daha resmî olayım mı?
Samimi olalım.
Selam.
ELİMİ TUTTUĞUNDA NEDENSE RAHAT HİSSEDİYORUM
ONA GÜVENİBİLECEĞİMİ HİSSEDİYORUM
ONA SARILABİLİRMİŞİM GİBİ
VE HİÇBİR ŞEYE PİŞMAN OLMAZMIŞIM GİBİ GELİYOR
BİRİYLE ÇIKMANIN BÜTÜN OLAYI O GÜVENİ KIRMA SÜRECİNDEN GEÇİYOR
SANIRIM MIN-JUN'DAN ÇOK HOŞLANIYORSUN.
HOŞLANMASAM ONUNLA ÇIKMAZDIM.
SORUN DEĞİL, DAYAN
DİREN VE HAYATTA KAL.
KONU İSTER DİZİ İSTER BİRİYLE ÇIKMAK OLSUN
BANA BAK. BEN ÇOK İYİ DAYANIYORUM
SALDIRGAN BEN OLURUM
BEN AŞK SALDIRGANI OLMAYA ÇALIŞIRIM
Sen bir yazarsın. İçmeye gitmemelisin. Hele ki bir erkekle.
Bay Sung, kıskandın mı?
Ben bu dizinin baş yapımcısıyım. Baş Yapımcı.
Yazarımı korumam gerek.
Çenene ne oldu?
Tıraş kazası.
Öyle bir anda cesaretini toplamalısın.
Bunu sana kim aldı?
Sakalın yumuşak, sen elektrikli alet kullanmıyorsun.
Eğlenceli bir şeyler yapalım.
- Cesur olalım ve uzak bir yere gidelim. - Evet!
Bir dahaki sefere daha da uzak bir yere gidelim.
Bir sürü şey düşünüp hissedelim.
Çıktığımız arayışta bulmak istediğimiz şeyi bulma vakti geldi.
Buldum bile.
Sana önemli bir görev vereceğim.
Suçlarının cezası olarak
burada toplumsal hizmet tarzında bir şey mi yapıyor?
Onun hayatını kurtardım.
Çok doğru bir hareketti.
Onu unutmaya çalışıyormuş gibi durduğun için
kırılacağını düşünüyor musun?
- Sana sarılabilir miyim? - Neden bana sarılasın ki?
Çünkü üzgünsün.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Ergün